Nilüfer Akıngül


Bilmem

Bilmem


Gözlerine mil çekili duvarların ardından

Başında huni olan zilleri dinliyorum

Bir sağda bir solda dalgalanırken faylar

Ne zaman uyanırım, inan hiç bilmiyorum

 

Tavan yürüyor sanki  ayaklar yere mıhta

Kaçmak geliyor içimden yine hep içe doğru

Can veriyor bir veli delilerin çarmıhta

Sebebin katli vacip, ekşi imiş yoğurdu

 

Ne yaşamak yaşamak, ölmek ölümle kani

Sararan mevsim kadar benzimin vebali  var

Ağlamak neden baki, her gülüş niye fani

Son nefese set çeken ciğerin hayali var

 

Her eşilen kuyudan gözlerim çıkar benim

Her ağaca salıncak ipleri kuruyorum

Gecenin bir vakti aklıma gelmez aklım

Sonra hiç sallanmadan boynuma doluyorum

 

Gözlerine mil çekili duvarların ardından

Başında huni olan zilleri dinliyorum

Bir sağda bir solda dalgalanırken faylar

Ne zaman uyanırım, inan hiç bilmiyorum

LEYLİFER