Erdem Tahıllıoğlu


İsraf Edenler Şeytanların Arkadaşlarıdır


Merhaba sevgili dostlar. Bugün Cuma hutbesinde suyun önemine dikkat çekilecek. Biliyorsunuz 2020 yılında kurak bir döneme şahitlik ediyoruz. Bu doğrultuda suyumuzun önemimi çok iyi bilmeliyiz ve israf etmemeliyiz.

Bu doğrultuda bugünkü yazımızda suyun hayatımızdaki yeri ve önemi dikkat çektikten sonra Peygamberimizin suyun israfına ilişkin sözlerine yer vereceğiz.

Çevrenin güzelleşmesi ve temizliğin sağlanabilmesi için en lüzumlu vâsıta ?su?dur. Daha da ötesi hayatın devam etmesi suya bağlıdır. Zira su hayattır ve bütün canlıların esasıdır. Kur´ân-ı Kerîm´de:

?Allah, her canlıyı sudan yarattı? buyrulur. (Nûr, 45; Enbiyâ, 30)

Kur´ân-ı Kerîm ?su?ya sık sık atıflarda bulunur. Yağmurun nasıl oluştuğundan, bulutların yağmura dönüşme safhalarından, yağmurun hassas bir ölçüyle yeryüzüne indirilip onunla ölü toprağın diriltilmesinden, yer altı sularından, suyun çevriminden ve kirli suların arıtılmasından bahseder.[1] Bunların insanlar için ne büyük nimetler olduğuna dikkat çeker ve yağmura ?rahmet? ismini verir.[2]

Suyun kıymetini en iyi şekilde idrak eden Müslümanlar, kendilerine su ikram eden kişiye, ?Su gibi azîz ol!? diye dua ederler. Bu sebeple de su hizmetlerine ehemmiyet verirler. Bilhassa Kâbe´nin yanında hacılara su ve şerbet ikram etmeyi büyük bir şeref ve mühim bir vazife sayarlar:

Peygamber Efendimiz´in amcası Hz. Abbâs´ın Tâif´te üzüm bağı vardı. İslâm´dan önce de sonra da oradan kuru üzüm taşır, Zemzem´in içine katarak hacılara ikrâm ederdi. Kendisinden sonra oğulları ve torunları da hep böyle yaptılar. (İbn-i Hişâm, IV, 32; İbn-i Sa´d, II, 137; Vâkıdî, II, 838)

Allah Rasûlü (s.a.v) hacda kurbanını kestikten sonra devesine binip Beyt-i şerif´e geldi. Mekke´de öğle namazını kıldırdı. Daha sonra Harem-i Şerif´teki su ve şerbet ikrâm edilen sebîl mahalline gelerek içecek istedi. Abbâs (r.a), oğluna:

??Fadl! Annene git ve yanındaki husûsî içecekten Peygamber Efendimiz´e getir!? dedi. Rasûlullah (s.a.v) Efendimiz:

??Hayır, bana herkesin içtiği bu içecekten ver!? buyurdu. Hz. Abbâs:

??Yâ Rasûlallah, buraya bazen insanların eli dokunuyor? dedi. Rasûl-i Ekrem Efendimiz:

??Olsun, sen insanların içtiği yerden ver!? buyurdu ve Hz. Abbâs´ın ikram ettiği meşrubatı içti. Sonra Rasûlullah (s.a.v) Zemzem kuyusuna geldi. Hz. Abbâs´ın âilesi burada kuyudan su çekiyor ve hacılara ikram ediyorlardı. Rasûlullah (s.a.v):

??Ey Abdülmuttalib oğulları, çekiniz! Siz sâlih bir amel üzeresiniz!? diye taltîf buyurdu. Sonra:

??İnsanlar, (benim yaptığım bir şeyi tatbik etmek için) hücûm edip başınızda kalabalık etmeyecek olsalardı, ben de devemden iner, kuyunun ipini şuraya koyar, sizin gibi su çekerdim? buyurdu. Bu esnâda eliyle mübârek omzuna işâret ediyordu. (Buhârî, Hac, 75)

İNSANLARA SU İKRAM ETMENİN FAZİLETİ

Resûlullah (s.a.v), insanlara su ikram etmenin faziletini şöyle anlatmıştır:

?Kıyâmet günü cehenneme gidecek bir kişi cennet ehlinden birine rastlar ve:

«?Ey filân! Hatırladın mı sen su istemiştin de ben sana bir içimlik su vermiştim?» der (ve bu sûretle şefaat ister). Mü´min de o kimseye şefaat eder. Bir diğeri, yine cennetlik olan birinin yanına varır ve ona:

«?Hatırlıyor musun, sana birgün abdest suyu vermiştim?» diyerek (şefaat ister. O da hatırlar) ve ona şefaat eder. Yine cehennemlik olanlardan biri, cennetlik birisine:

«?Ey filân! Beni şöyle şöyle bir işe gönderdiğin günü hatırlıyor musun? Ben de o gün senin için gitmiştim» der. Cennetlik olan kimse de ona şefaat eder.? (İbn-i Mâce, Edeb, 8)

Rasûlullah (s.a.v), içtiği suyun temiz ve tatlı olmasına dikkat eder, suyu tatlı olan kuyuları tercih eder ve suların kirletilmesini yasaklardı.[3]

Aynı şekilde İslâm, abdest alınacak suyun temiz olmasını şart koşar; tadı, rengi ve kokusu değişmiş olan suların içilmesini ve kullanılmasını istemez.

İSRAF ETMEYİN

Burada zikredilmesi gereken diğer bir mesele de, tabiatın, çevrenin ve suyun israf edilmemesidir. Cenâb-ı Hak şöyle buyurur:

??İsrâf etmeyin; çünkü Allah isrâf edenleri sevmez.? (En?âm, 141)

?İsraf edenler şeytanların arkadaşlarıdır.? (İsrâ, 27)

Rasûlullah (s.a.v), ashâbında Hz. Sa?d´ın yanına uğramıştı. Sa?d namaz için abdest alıyor, suyu bolca kullanıyordu. Peygamber Efendimiz:

??Bu israf da ne?? buyurdu. Sa?d (r.a):

??Abdestte de israf olur mu?? dedi. Allah Rasûlü (s.a.v):

??Evet, akan bir nehir kenarında olsan bile!? buyurdu. (İbn-i Mace, Taharet, 48; Ahmed, II, 221)

Allah´a ibadet için abdest alırken bile suyun israf edilmemesi isteniyorsa, diğer durumlarda israfa hiç müsaade edilmeyeceği âşikârdır.

Haftaya başka bir konuda görüşmek üzere Allah´a emanet olun?