"Âşık İsmeti" mahlasıyla tanıyıp sevdiğimiz, hemşehrimiz Abdülkadir NAMLI amcayı geçen sene bugünlerde kaybetmiştik.

Mekânı Cennet olsun.

Yoğun bakımdaki karısının başucunda; ağlayarak yazdığı bu yürek şiiri, has Anadolu kadını ve Erkeğinin sırlarını da saklıyor aslında.

Hem Abdülkadir amcayı daha anmak hem de; kadının erkeğine arsızlaştığı, erkeğin kadınına vahşileştiği günümüzde, yüreklerimize bir ferahlık vermesi ümidiyle

DUA

İlahi emirle arkadaş olduk

Yârabbim derdine derman eylesin

Beraber ağladık beraber güldük

Yârabbim derdine derman eylesin.

Yolumu bekledin gece yatmadın

Sofra kurdun benden önce tatmadın

Bir tanemi bile çöpe atmadın

Yârabbim derdine derman eylesin.

Her kahrıma sabırettin taş gibi

Çöp çekerek yuva yaptın kuş gibi

Geçen günlerimiz oldu düş gibi

Yârabbim derdine derman eylesin.

Sekiz çocuğuma sen oldun ana

Hakkım helal olsun sorarsan bana

Ellerim yukarda dileğim sana

Yârabbim derdine derman eylesin.

Kapımda kilitsin evimde direk

Külümü aş ettin taşımı çörek

Seni ipeklere sarmamız gerek

Yârabbim derdine derman eylesin.

Âşık İsmeti´yim unutmam dünü

Sorda anlatayım bendeki seni

Kırk yılın içinde kırmadın beni

Yârabbim derdine derman eylesin.