Nevşehir yöresi bir zamanlar Türkiye´nin patates ambarıydı.
Şimdi bir kg. bile üretilmiyor.
Zira;
Aşırı ilaç ve gübre kullanıldığı için, binlerce yıllık sadık yarimiz, 40 yılda kanser oldu.
Bu mümbit topraklarda en az 20 yıl daha Tarım yapılamayacak.
Ama ihtirasıyla binlerce yıllık toprağı hasta eden üretici yeni yeni, yollara saptı.
Farklı bölgelerden kiralama yoluyla "taammüden" patates üretiyorlar.
Fakat ne akıllanmışlar ne de bir gram ders almışlar.
Mesela bizim Sivas bölgesinde, hemde iki katını vererek kiraladıkları yerler için bir yakınım, " asfalt yol yapar gibi gübre seriyorlar abi " demişti.
Yani
Babadan kalma topraklarını kanser edenler, gözlerini başka topraklara dikmişler.
Öyle ya; kendi toprağına acımayan, elin toprağına acır mı
Fakat şu var ki;
İster Nevşehir, ister Sivas, isterse Tekirdağ olsun bir karışı için can alıp can verdiğimiz bu mukaddes Vatan topraklarını, adı üretici olan bu teröristlere mi işgal ettireceğiz.
Eli silahlı bölücü teröristi dağ taş kovalarken, onlara kıyaslav belki yüz bin kat daha çok zarar veren bu teröristlere kimse bir şey demeyecek mi.
Avrupa´nın yılar önce vazgeçtiği ve kendi üretip bize sattığı sodyumlu, fosfatlı gübreden ne zaman vazgeçeceğiz.
Zehirden farkı olmayan tarım ilacının öldürücü etkisini ne zaman farkedeceğiz.
Bu Ülkede;
Tarım Bakanlığı ne iş yapar
İl ve İlçe Tarım müdürlükleri ne iş yapar
Ziraat mühendisleri ne iş yapar
Hükumetle kavga ederken pek bir yiğit olan Tabip odaları, bu cinayete niçin ses çıkarmazlar.
Sorular, sorular sorular.. ( H.M )